شنبه 10 نوامبر 2005 - به گزارش روزنامه آن لاین ایرانیان تورنتو و به نقل از بی بی سی، ايران در نخستين مسابقه گروه چهارم، روز يازدهم ژوئن سال 2006 در شهر نورنبرگ مقابل مکزيک قرار می گيرد.

اين تيم روز هفدهم ژوئن در فرانکفورت با پرتغال، نايب قهرمان ملتهای اروپا بازی می کند و در ديدار پايانی، روز بيست و يکم ژوئن در لايپزيک با آنگولا روبرو می شود.

بسياری از کارشناسان ايرانی، با توجه به جايگاه مکزيک در دنيای فوتبال در مقايسه با هفت سرگروه ديگر جام جهانی، اين تيم را روی کاغذ، حريف مناسبتری برای ايران می دانستند. مکزيک در ديداری دوستانه که ژانويه سال 2000 در شهر اوکلند آمريکا برگزار شد، با نتيجه دو بر يک تيم ملی ايران را شکست داد.

ايران که در دو حضور پيشين خود در ديدارهای نهايی جام جهانی، نتوانسته است از مرحله گروهی اين مسابقات صعود کند، اگر در جام جهانی آلمان بتواند به مرحله حذفی برسد با يکی از دو تيم گروه سوم (گروه C) که شامل آرژانتين، ساحل عاج، صربستان و مونته نگرو و هلند است بازی می کند.

بازيکنان تيم ملی ايران که در روزهای اخير مورد مصاحبه رسانه های ايرانی قرار گرفتند دو انتظار متفاوت درباره قرعه کشی گروههای جام جهانی داشتند:

برخی از اين بازيکنان اميدوار بودند که ايران در گروه نسبتا آسانی قرار بگيرد تا بتوانند برای نخستين بار در تاريخ فوتبال اين کشور به مرحله حذفی جام صعود کنند.

اما برخی ديگر که به نظر می رسيد به صعود ايران از مرحله گروهی خوشبين نبودند، ابراز تمايل کردند که تيمشان با حريفان بزرگی همگروه شود تا دست کم فرصت بازی با تيمهای قدرتمند و نامدار جهان برای بازيکنان ايرانی فراهم شود.

همچنين بازی با تيمهای بزرگ، می توانست فرصتی برای بازيکنان ايرانی تلقی شود تا در مرکز توجه قرار بگيرند و شانس خود را برای راه يافتن به ليگهای معتبر اروپايی افزايش دهند. همگروهی ايران با آلمان در جام جهانی 1998 فرانسه، آغازی بر حضور گسترده تر بازيکنان ايرانی در ليگ فوتبال آلمان، بوندسليگا بود.