او پيش از آغاز نمايشش گفت: "علاوه بر اينکه برای 9 دقيقه تنفس نخواهم کرد، بايد بتوانم از بند اين زنجيز فلزی رها شوم، در غير اين صورت خفه خواهم شد و مردم جهان صحنه بسيار احمقانه ای را خواهند ديد."

پيش از انجام اين عمل، پزشکان بسياری خطرات احتمالی ناشی از هفت روز زير آب بودن را به آقای بلين هشدار داده اند، اما اين هشدارها خللی در تصميم او وارد نکرد.

دکتر مراد گونل، جراح مغز و اعصاب از دانشگاه ییل آمريکا گفته است که نرسيدن اکسيژن کافی به مغز در طول 9 دقيقه تنفس نکردن، به خصوص پس از سپری کردن هفت روز زير آب، می تواند آسيبی جدی و غير قابل جبران به مغز وی برساند.

او افزود: "حتی اگر اين آسيب بلافاصله مشهود نشود، در دراز مدت نمايان خواهد شد و ديويد ديگر به حالت قبلی اش باز نخواهد گشت."

دکتر گونل گفت: " همه سعی کرديم که او را از اين کار بازداريم."

آقای بلين در طول غوطه ور بودنش در آب کفشهای لاستيکی به پا دارد و از ماسک مخصوص غواصی استفاده می کند.

دمای آب داخل محفظه حدود 36 درجه سانتيگراد (تقريبا معادل دمای بدن) نگه داشته می شود و ديويد بلين دمای بدنش را با پوشيدن لباسهای مخصوص غواصی تنظيم می کند.

او در هفته های گذشته تمرينهای فشرده گوناگونی را برای رويارويی با اين عمل عجيب گذرانده و از ماه ژانويه برای اينکه در طول اين يک هفته اکسيژن بيشتری به بدنش برسد، حدود 23 کيلوگرم از وزنش کاسته است.

او گفته که سيستم گوارشی اش کاملا خالی است و برای همين نيازی به دفع در اين مدت نخواهد داشت.

ديويد بلين در سال 2003 در حرکت عجيب ديگری 44 روز را بدون خوردن غذا و تنها با نوشيدن آب در اتاقکی شيشه ای که بر فراز رودخانه تيمز لندن معلق بود؛ بسر برد.